Ik leef niet meer voor geld | Blog #46

En ondertussen heb ik enorme bewondering voor Elon Musk, Richard Branson, Oprah Winfrey en Bill Gates. Zo’n beetje de bekende biljonairs van deze aarde. Eigenlijk zeg ik; ik doe niet meer mee met dat spel van jullie terwijl ik enorm loop te geilen op de winnaars van dat spel. Want eigenlijk is het maar een spel, met z’n allen getallen achterna jagen en zolang het meer wordt is het goed.

Terwijl je aan de andere kant ook wel weet dat het spel een keer eindigt. Net zoals een kaartenhuis dat gedoemd is om in te storten, een zandkasteel dat onherroepelijk door de zee wordt weggevaagd. Of een stoelendans die eindigt met 1 winnaar. Of Jenga waar het met elk blokje spannender wordt wanneer die gaat omvallen Of met monopolie want het spel eindigt met .. ehm tsjah … de bank wint altijd.

Hoe gaat dit aflopen? Stiekem is het best een leuk spel dat oneindig getallen jagen. Je krijgt duidelijke feedback of je het goed doet of niet. Natuurlijk best tof aan een speltafel als je tante, oom en broers weer het onderspit delven omdat je ze zo meesterlijk afgetroefd hebt. Maar in de (super)markt is dat heel anders, als jij het onderspit delft, een verliezer bent. Eigen schuld, dikke bult?

Je kan proberen een heel ander spel te spelen maar dan wordt je meteen teruggefloten. Zo liep ik laatst naar buiten met drie groentepakketten en vroegen ze; waar gaat u heen? Ik zeg ik ga lekker naar huis! -Nee, waar gaat u heen met die spullen? Ehm ohw die, nou met die spullen ga ik naar huis. -Wat denkt u daar nu van? Ik denk ik ga met dat spul naar huis? -Heeft u betaald? Nee, kijk, ik speel een ander spel ziet u: neem wat je nodig hebt, niet meer, niet minder. Ik leef niet meer voor geld, het zou zo de nieuwste hit van Marco Borsato kunnen zijn.

Pijn, Stiekem, Opsomming