afbeelding Ik verlang terug naar normaal | Blog #53

Ik verlang zo terug naar normaal, terug naar hoe het was, terug naar de warmte en geborgenheid. Ik heb het dan niet over terug naar 2019 of 2007 of 1999 ofzo. Waar heb ik het dan over?

Ik verlang terug naar de tijd dat we omkeken naar elkaar, een beetje lief voor elkaar waren en deelden wat we hadden. Welk jaar dat was? Geen idee. In ieder geval een vervlogen tijd voordat het normaal was dat economie het uitgangspunt van ons leven was.

Ik verlang naar een tijd van menselijkheid, menswaardigheid en medemenselijkheid. Een tijd waarin mensenrechten het uitgangspunt zijn, niet een nice-to-have. Eigenlijk vind ik dat heel normaal, wil ik dat graag als normaal zien.

Wellicht moet ik niet achterom kijken maar juist vooruit. Vurig verlangen naar wat kan zijn, wat gaat komen, wat misschien wel dichterbij is dan ooit. Het is bijna niet voorstellen, maar zou 2022 het jaar van terug naar normaal kunnen zijn?

Een jaar van mensenrechten, niet perse rechtlijnige mensen. Een jaar van menswaardigheid, niet van waarde slechts uitgedrukt in nummers. Een jaar van, voor met en door de mens die de aarde eert en waardeert om wat ze is, geeft en het feit dat ze leeft.