Er is eigenlijk maar één systeem, één iets .. waar ik volledig op vertrouw. | Blog #51

Er is eigenlijk maar één systeem, één iets .. waar ik volledig op vertrouw. Het geheel dat ons in leven houdt. Dat ons elke dag weer warmte en licht geeft. Dat er voor zorgt dat voedsel groeit en we iets te eten hebben. Dat jij en ik ons ding kunnen doen.

Ondertussen zijn er nog een aantal andere systemen waar ik een gezonde dosis wantrouwen tegen heb. Een van die systemen moedigt ons aan ‘om als een gek te gaan lenen’. Dan hebben we nog van die smakelijke plastic soep, een externaliteitje in een ander systeem. Ook is er nog een klimaatsysteem dat steeds extremere uitspattingen heeft. Of valt dat wel mee?

Het is mooi om te zien dat als het ergens goed misgaat, we kunnen bouwen en vertrouwen op elkaar. Zo kennen we allemaal de beelden uit Limburg en omgeving. En wie komen er meteen in actie om een handje te helpen? De buren, vrienden van heinde en verre en ook onze militaire troepen. Gelukkig wordt de schade vergoed door de verzekering. – Oh, niet? Dan doen we toch gewoon een crowdfunding. Wij zijn niet voor een gat te vangen.

Als het er echt op aankomt dan durf ik te vertrouwen op mijn medemens. -Durf jij dat? Jah hoor. ‘We bennen op de wereld om mekaar, om mekaar te helpen nietwaar?’ ‘Want als je elkaar niet meer vertrouwen kan, waar blijf je dan?’ Heerlijk die nostalgie van ’t Schaep met de 5 poten. Stel je voor ik bestel een kroket en vraag wat er in zit, toch niet stiekem paardenvlees? Nou, dan laat maar concludeer ik. Als ik dat afvraag bij alles wat ik eet en drink en doe dan … dat is geen leven. Tja, we kunnen niet zonder vertrouwen.

Zo vertrouw ik er ook op dat elke dag de zon opkomt en ook weer onder gaat. Dat er zo nu dan regen valt en dat als ik wat zaadjes in de grond stop en ervoor zorg, dat ze spontaan tot bloei komen. Maar wat is dan datgene waar ik op vertrouw? Kan ik het aanraken, kan ik het vastpakken, kan ik het optillen?

Stel je hebt een motorfiets die je helemaal uit elkaar haalt en weer heel kundig in elkaar zet. Je draait de sleutel om en voilà, het werkt! Als je nou een kat pakt, haalt ‘m uit elkaar en laat een vakkundige chirurg die weer in elkaar zetten, dan is het leven eruit. Ze zal niet meer miauwen. Er is dus iets fundamenteel anders aan de levende wereld maar wat dat precies is weten we niet.

En toch houdt het ons in leven en kan ik het niet vastpakken, niet aanraken. Daar vertrouw ik op, dat ene systeem dat ons in leven houdt. Een ecologisch geheel: de zon, het water, de aarde en de lucht. Wat zijn al die andere systemen zonder dat ene systeem?

  • Ik vertrouw, ik vertrouw, ik vertrouw dat de zon altijd van de aarde houdt.
  • Ik vertrouw, ik vertrouw, ik vertrouw in de mens die meehelpt en opbouwt.
  • Ik vertrouw, ik vertrouw, ik vertrouw in mij, in ons, in jou.

Ik weet dat er dagen zullen zijn die mijn vertrouwen intomen,  Toch kies ik er steeds voor te vertrouwen. Elke dag reken ik erop dat er een nieuwe morgen zal komen. Dat is als een rots waar ik op kan bouwen.

Er is eigenlijk maar één systeem, één iets .. waar ik volledig op vertrouw. Hoe zit dat bij jou?