Een wijze man zei ooit: Er zijn eigenlijk geen problemen, want als je het kan veranderen dan moet je dat doen. En anders moet je het accepteren als randvoorwaarde. 

Laten we de som eens op de proef nemen. Bijvoorbeeld wegwerp plastic, dat we een keer gebruiken om vervolgens in de eeuwigheid te laten rondslingeren door het op een grote hoop te gooien, denk vuilnisbelt. Of gewoon hup,.. de fik er in. Weg is weg, toch?

Kunnen we het gebruik van wegwerp plastic veranderen? Jah dat kan, als de gebruikers het gaan weigeren, ondernemers met alternatieven komen en de overheid een duwtje in de goede richting geeft. Ik bedoel, bananenbladeren die kan je ook als verpakking gebruiken. Of van Sinaasappelschillen weer bekers maken of … Duidelijk is dit probleem te veranderen en dus hoeven we het niet zomaar als randvoorwaarde te accepteren.

Laten we het iets moeilijker maken: klimaatverandering. Of misschien is die wel heel moeilijk. Het klimaat verandert dat moeten we misschien gewoon als randvoorwaarde accepteren en dat de mens daar een rol in speelt moge duidelijk zijn. Tenzij je er natuurlijk een belang bij hebt dat niet te willen zien. Knipoog hel… eh Shell…

Ok, laten we onszelf dan echt uitdagen: ongelijkheid in de wereld. Er wordt gezegd de rijken worden rijker en de armen worden armer. Is dat een natuurwet? Nee. Het zijn commerciële partijen die winst maken door geld te (mogen) scheppen. Wij hebben ze dat recht gegeven, en die commerciële partijen plukken daar de vruchten van. Als het misgaat, mogen wij wel dokken. Moeten we dat accepteren als een randvoorwaarde? Nee! Geldschepping gaat ons allemaal aan, dat veranderen zal niet makkelijk zijn maar wel noodzakelijk. It Giet Oan! Ken je kracht medeschepper, een voor allen en allen voor een!

Een samenleving die zich richt op rechtvaardigheid, zal onrecht ervaren. Een samenleving die zich richt op dienstbaarheid, zal rechtvaardigheid ervaren. - Bommetje 2, het orakel Leiderschap van Peter Kemperman en Paul Kortman