afbeelding Weten wat je WEl wil | Blog #17

Stel je voor je zit in een volle klas. De docent geeft tekst en uitleg als een leerling uit gewoonte of verveling op de tafel begint te tikken met zijn vinger. Tik tik tik. Vriendelijk maar lichtelijk geïrriteerd zegt de meester; “Niet tikken op de tafel.” Het getik stopt en de stilte in de klas keert terug. Even later hoor je tok, tok, tok. De leerling stampt zijn voet op de grond. De leraar zegt nu; “Wat heb ik nu net gezegd?” De leerling antwoord; “Niet tikken, maar dat doe ik ook niet. Ik stamp nu op de vloer, dat is niet tikken.”

De meester geeft aan; “Niet stampen en tikken dan!” “Ok.” zegt de leerlingen. Even is het stil maar dan horen we “plop, plop, plop.” Met zijn mond maakt de leerling geluidjes waardoor de hele klas afgeleid is. De meester roept nu: “Geen geluid maken nu!”. Van schrik houdt iedereen de adem in, bang om nog geluid te maken. Terwijl kinderen rood beginnen aan te lopen zegt de leraar: “Je hoeft je adem niet in te houden. Ik wil dat jullie geconcentreerd opletten.” De hele klas ontspant en de les kan weer verder.

Zeggen wat je niet wil laat veel ruimte open voor talloze andere mogelijkheden. Dit is ook een beperking van reactieve wetgeving. (remember de financiële crisis 😉 ) Veel belangrijker is het om te weten wat je wel wil. Zo ook bij de duurzame ontwikkelingsdoelen (sustainable development goals). De eerste daarvan is ‘geen armoede’. Hier zou je voor kunnen zorgen door het woord armoede uit onze vocabulaire te schrappen. Zo geen armoede meer. Of je kan armoede afschaffen door rijke mensen af te schaffen, immers zonder rijk geen arm.

Daarmee is ‘geen armoede’ iets waar iedereen zich in kan vinden. Er zijn honderden manieren om daarmee af te rekenen. Het kan dan wel zo zijn dat het op een andere manier weer terug. Daarom is weten wat je WEL wil eigenlijk veel belangrijker. Laten we het daar eens over gaan hebben samen. Als we dat concreet kunnen maken, dan kunnen we samen stappen gaan zetten.