citaat Utopia: een haalbare kaart of niet? | Blog #2

1272919_612413225468250_1013146752_oSoms, als je praat over een utopische samenleving, wordt er weleens verwezen naar het programma Utopia. “Kijk daar lukt het ook niet, vandaar dat het niet haalbaar is.” Grappig genoeg is de reden waarom Utopia als ideale samenleving niet lukt min of meer gelijk aan die in de samenleving erbuiten. Weet je dan al waar ik op doel? Waarschijnlijk niet want als je een vis zou vragen wat water is dan zou die zeggen; “Water? Wat is dat?”.
Het typische is dat net als wat voor de vis water is, bij ons voor een groot gedeelte het leven kan bepalen zonder dat we ons er bewust van zijn. Precies datgene wat zorgt voor corruptie in onze huidige samenleving zorgt daar ook voor in Utopia. In Utopia is dat het systeem dat zorgt voor veel competitie, hebzucht en egoïsme; de maandelijkse eliminatie van één kandidaat. Kort samengevat is deze mentaliteit als volgt; één iemand moet verliezen.
In onze huidige samenleving zijn we ook gevangen in zo’n systeem. Schaarste wordt op een kunstmatige manier gecreëerd door het vragen van rente. Stel je voor je leent 10 bakstenen, maar je moet er 11 teruggeven. En het aantal bakstenen kan alleen toenemen als iemand zo’n schuld aangaat. Dan ontstaat er dus per definitie een tekort. Hierdoor ontstaat een soort stoelendans in de samenleving en is er altijd wel één iemand die zijn schuld niet terug kan betalen en dus verliest.
Dit systeem is zo’n 100 jaar geleden stevig verankerd in de vorm van de centrale banken om voornamelijk te kunnen heersen over de samenleving als geheel. Nu steeds meer mensen ontdekken hoe dit systeem de maatschappij gijzelt wordt de roep om een ander systeem steeds harder. Gelukkig kan dat ook, want het is uiteindelijk een menselijke creatie. Belangrijk is wel dat een menselijke creatie twee fases kent: Eerst een innerlijke en daarna pas een uiterlijke. De realiteit zoals we die kennen is op die manier in eerste instantie een reflectie van een (onbewuste) innerlijke creatie. Met onbewust in dit geval wordt bedoeld dat de massa niet weet hoe het systeem werkt, om nog maar te zwijgen over het ontstaan ervan.
Het is dus mogelijk om het systeem te veranderen. Deze dient eerst innerlijk te worden gecreëerd en omarmt door een grote groep voordat dit realiteit kan worden. Maar welke mentaliteit ligt nou ten grondslag aan het creëren van zo’n systeem? Voor wie zou het systeem moeten werken? Ik zou graag een systeem zien dat werkt voor alle mensen op aarde. De mentaliteit hiervoor zou je het best kunnen omschrijven met win-win. Hierbij zijn dus geen verliezers. Om het even af te zetten tegen de mentaliteit die het huidige systeem in stand houdt: win-verlies.
Ik zie steeds meer mensen om mij heen die ook een win-win systeem willen en daar al naar proberen te leven. Ik geloof dat de meeste mensen van goede wil zijn. Maar dat egoisme en hebzucht hoogtij vieren doordat:
“So often the problem is in the system, not the people. If you put good people in bad systems, you get bad results. You have to water the flowers you want to grow.” – Stephen Covey in The 7 Habits of Highly Effective People
Is een utopie dus haalbaar? Ik denk van wel maar alleen als we eerst innerlijk een nieuwe mentaliteit kiezen. Je kan uiteindelijk niet de ander veranderen, maar alleen jezelf. Dat zou dan ook mijn tip zijn voor de Utopianen; verbeter de wereld, begin met jezelf!
Ps. Mocht je willen zien hoe een win-win samenleving eruit kan zien, kijk dan eens de (gratis) documentaire: Paradise or Oblivion
Creative Commons-Licentie
(Utopia) blog #2 van Martijn Derksen is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen 4.0 Internationaal-licentie.
Gebaseerd op een werk op http://www.martijnderksen.nl/blog-2/.